ریال نیوز : زبانِ مدیریتِ کشور باید «زبانِ برنامهمحوری، تسلط و اقتدار» باشد. القایِ حسِ بنبست، بزرگترین خدمت به محاسباتِ اتاقهایِ فکرِ دشمن است.
به گزارش ریال نیوز ، در این بیان میخواهیم به سوالات زیر پاسخ دهیم:
آیا در پیش بینی اتفاقات آینده (جنگ،اشوب،و…) گفتمان و روایتهای مدیران موثر در پیشگیری خواهد بود یا بهانه و جرقه شروع التهابات بعدی خواهد بود؟
آیا دشمنی که صحنه جنگ آینده را مهیا برای ساعت صفر میداند به دنبال بهانه از داخل نیست؟
امروز میدانِ اصلیِ نبرد، نه در مرزهایِ جغرافیایی، بلکه در «ذهن و زبان» جامعه و در لایههایِ عملیاتِ شناختی شکل گرفته است. دشمن در پیِ تکرارِ سناریویِ «فشارِ اقتصادیِ حداکثری» توأم با «روایتسازیِ دروغین» است تا با ایجادِ ناامیدی و دوقطبیسازی، انسجامِ ملی را فرسوده و هزینهٔ هرگونه تعرضِ خارجی را کاهش دهد. در این شرایط، «دیپلماسیِ کلامی» و «شیوهٔ سخن گفتنِ» شما با مردم، نه یک امرِ حاشیهای، بلکه یک «سامانهٔ پدافندِ استراتژیک» است.
در مواجهه با این جنگِ پیچیده، رعایتِ اصولِ زیر برایِ مدیرانِ نظام یک ضرورتِ قطعی است:
۱. همدلیِ صادقانه؛
پایهٔ اعتمادِ ملی انکارِ فشارهایِ اقتصادی یا فرافکنی، دیوارِ بیاعتمادی را بلندتر میکند. پذیرشِ واقعبینانهٔ سختیهایِ معیشتیِ مردم، نه نشانهٔ ضعف، بلکه نخستین گام در «اعتبارسنجیِ کلامی» شماست. وقتی مردم حس کنند دردِ آنها را درک میکنید، در برابرِ روایتهایِ تحریفیِ رسانههایِ بیگانه، گاردِ دفاعی خواهند گرفت.
۲. انسجام؛ اولویتِ غیرقابلِ مذاکره
منازعاتِ جناحی، تصفیهحسابهایِ سیاسی و اظهاراتِ تفرقهانگیز، در قاموسِ امنیتِ ملی، «گلبهخودی» محسوب میشود. در نگاهِ دشمن، هرگونه اختلافِ رسانهای میانِ مدیران، چراغِ سبز برایِ فشارِ بیشتر است. تریبونِ هر مدیر باید نمادِ اقتدار، اتحاد و آرامشِ کشور باشد، نه میدانِ تسویهحسابهایِ سیاسی.
۳. ادبیاتِ اقتدار؛ نفیِ فضایِ انفعال
زبانِ مدیریتِ کشور باید «زبانِ برنامهمحوری، تسلط و اقتدار» باشد. القایِ حسِ بنبست، بزرگترین خدمت به محاسباتِ اتاقهایِ فکرِ دشمن است. مردم باید اطمینان یابند که فرمانِ ادارهٔ کشور در دستانِ مدیرانی است که ظرفیتهایِ بزرگِ کشور را میشناسند و برایِ خنثیسازیِ تحریمها، برنامههایِ عینی و عملیاتی دارند.
نکته پایانی:
مراقبت از جرقههایِ بحران
در پایان، باید هشداری مؤکد را مدِ نظر داشته باشید: دشمن با وسواسِ تمام، به دنبالِ تکرارِ حوادثی همچون رخدادهایِ سالهایِ گذشته است و این حوادث را «الگویِ موفقِ» خود برای بیثباتسازی میداند. اتاقِ جنگِ دشمن در انتظارِ «جرقه» است تا انبارِ باروتِ نارضایتیها را شعلهور کند.
مبادا این جرقه، از میانِ گفتمانِ اشتباه، بیتوجهیِ کلامی، تکبرِ مدیریتی و یا عدمِ درکِ واقعیتهایِ کفِ جامعه توسطِ شما پدید آید.هر جملهٔ نابجایی که شکافِ میانِ ملت و حاکمیت را تعمیق کند، در واقع «نفتی است بر آتشِ توطئهٔ دشمن». مسئولیتِ هر پیامدِ امنیتی که از این تفرقه و گفتمانِ غلط برآید، مستقیماً بر عهدهٔ کسی است که با کلامِ خود، زمینهٔ آن را فراهم کرده است.
امروز، سکوتِ هوشمندانه، بهمراتب برتر از گفتمانِ تفرقهانگیز است. در این نبردِ ارادهها، کلامِ شما میتواند «تولیدِ بازدارندگی» کند یا «دعوتنامهٔ نفوذ» باشد. هوشیاریِ شما در انتخابِ واژگان، بخشِ جداییناپذیری از «دکترینِ دفاعیِ کشور» است.
با هوشمندی، اقتدار و همدلی، فرصتِ سوءاستفاده را از جبههٔ مقابل بگیرید.
والسلام علی من اتبع الهدی
✍ نویسنده : علی علیزاده
