ریال نیوز : تأملی بر پیام امام امت حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای و نسبت آن با هوشیاری ملی
– در تحلیل تحولات اخیر، نقطه عزیمت بحث، «پیام صریح امام امت حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای» درباره تفاهمنامه میان ایران و آمریکا است؛ پیامی که صرفاً یک موضعگیری اداری یا اطلاعرسانی سیاسی نبود، بلکه حامل چند لایه مهم از تبیین، هشدار، تعیین مسئولیت و دعوت به هوشیاری عمومی بود.
– در این پیام، بهروشنی اشاره شده است که تفاهمنامهای میان رؤسای جمهور ایران و آمریکا شکل گرفته و مسئولان امر، بهویژه رئیسجمهور و اعضای شورای عالی امنیت ملی، این مسیر را در شرایط موجود بهعنوان مصلحت کشور تشخیص دادهاند. همین تصریح، نشان میدهد که موضوع توافق، تصمیمی در سطح اجرایی و امنیت ملی بوده و مسئولیت مستقیم آن نیز متوجه دستگاه اجرایی و رئیسجمهور است.
– نکته بسیار مهم در پیام امام امت آن است که ایشان با صراحت بیان کردهاند «نظر شخصی و اصولیشان نسبت به مذاکره با آمریکا، نظر دیگری بوده است». این عبارت، پیام روشنی دارد: اصل بیاعتمادی به آمریکا همچنان پابرجاست و توافق احتمالی نباید بهمعنای تغییر نگاه راهبردی نسبت به ماهیت طرف مقابل تلقی شود.
– با این حال، حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای در پیام خود تأکید کردهاند که به دلیل تعهد رئیسجمهور، بهعنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی، نسبت به پاسداشت حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت، و با پذیرش مسئولیت از سوی او، اجازه طی شدن این مسیر داده شده است. این بخش از پیام، نوعی «تفکیک دقیق میان اجازه مشروط، تأیید مطلق و مسئولیت اجرایی» را نشان میدهد.
– از نکات کلیدی پیام این است که امام امت تصریح کردهاند اگر طرف آمریکایی دچار زیادهخواهی شود، جمهوری اسلامی زیر بار آن نخواهد رفت. این جمله، محور اصلی تحلیل است؛ زیرا نشان میدهد توافق تنها تا زمانی قابل قبول است که در چارچوب عزت، حقوق ملت، منافع ملی و حفظ جبهه مقاومت باقی بماند.
– بنابراین، پیام رهبری نه دعوت به خوشبینی سادهلوحانه است و نه مجوزی برای بیتفاوتی مردم. برعکس، پیام ایشان نوعی «دعوت به مراقبت، رصد، مطالبهگری و حفظ هوشیاری ملی»است. مردم باید بدانند که مذاکره یا توافق، بهمعنای پایان تقابل تمدنی و تاریخی با دشمن نیست.
– در متن پیام، یک نکته ظریف دیگر نیز وجود دارد: امام امت فرمودهاند ملت و خادم ملت، منتظر تحقق شروط اعلامشده خواهند بود. این تعبیر، جایگاه مردم را از تماشاگر صرف به ناظر فعال ارتقا میدهد. یعنی ملت باید روند تحقق تعهدات، رعایت خطوط قرمز و حفظ حقوق کشور را دنبال کند.
– بر همین اساس، توافق اخیر را نمیتوان صرفاً یک رخداد دیپلماتیک دانست. این توافق میتواند آزمونی برای دولت، نخبگان، رسانهها و مردم باشد؛ آزمونی برای اینکه آیا جامعه میتواند ضمن حفظ وحدت، از خوشبینی افراطی و بدبینی فلجکننده عبور کند و در موضعی هوشمندانه بایستد یا نه.
– تجربه تاریخی شیعه نیز در اینجا قابل تأمل است. همانگونه که صلح امام حسن(ع) در ظاهر توقف تقابل مستقیم بود، اما در باطن به حفظ جبهه حق و افشای باطل انجامید، هر توافقی نیز اگر با بصیرت، شروط روشن و مراقبت عمومی همراه باشد، میتواند مقدمه مرحلهای بزرگتر از بیداری و آمادگی تاریخی باشد.
– پیام امام امت حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای از این منظر، نوعی اتمام حجت نیز هست؛ هم با مسئولانی که مسئولیت توافق را پذیرفتهاند، هم با مردم که باید نسبت به تحقق شروط مطالبهگر باشند، و هم با دشمن که بداند زیادهخواهی و بدعهدی با ایستادگی ملت مواجه خواهد شد.
جمعبندی آن که، توافق اگر با عزت، هوشیاری، حفظ شروط و بیاعتمادی اصولی به دشمن همراه باشد، الزاماً پایان راه مقاومت نیست؛ بلکه میتواند مقدمه مرحلهای تازه از آمادگی ملی، بازآرایی اجتماعی و روشنتر شدن صفبندیهای تاریخی باشد. پیام رهبری نیز دقیقاً بر همین نقطه تأکید دارد:
««اجازه مشروط، مسئولیت مشخص، اعتماد نکردن به دشمن و مطالبهگری ملت تا تحقق کامل شروط.»»
✍نویسنده : علی علیزاده
